Güllerin İçinde

Bana gerçek aşktan söz etmen gerekirse;

Şu anda arkandakilere el sallıyor olmalıydın

Hayali Nuh’un gemisinden

Veda değil!

Kavuşmaya giderken!

Gidebilir miydin ardına bile bakmadan!

Düşünür müydün geride bıraktığın sevdiklerini?

Onları da götürmek ister miydin?

Elinden tutup gelmiyorlarsa çare yok!

Artık ayrılık vakti

Zaten bir gün bırakıp gitmeyecek miydin?

Ya da sımsıkı tuttuğun ellerini

Onlar bırakmamış mıydı?

Senden ayrılmak için bahaneler üretmediler mi?

Gözyaşınla bırakmadılar mı seni?

Seni lafta sevenler hani?

İnsan severse affeder.

Vazgeçmez ne yapsan da senden

Kızsa da kopamaz, uzaklaşamaz

Yanında kalmak için çabalar.

Çaba yok! af yok!

Merhamet yoksa sevgi yoktur.

Gemiye kimseyi bindiremezsin zorla

Kaybettiklerinin değerini anlayacaklar elbet.

Zamanla!

Amma gemi yoktu artık limanda

Binen kurtuldu, erişti ebedi huzura

Geride kalanlar ise;

Keşkelerle hazin sonda, hüsranda...

Erdiğin huzura gölge düşürmesin kimseler

Sen doğru yoldasın

Bir doğru daha var, unutma!

Dünya YALAN!