Bilmem Neyi Anlatsam

Feryat ederek diyorum ki:"heyhat!"

Ne ara vahşileşti zulümat?

Gözler arar bir çare, bir imdat,

Herkeste sessizlik, suskunluk var.

Havada kasvet, kalpte karanlık,

Bilmem ne zamana çıkar beklenen aydınlık.

Bu yorgun yüreğe neyi anlatırsan anlat,

Hep içden içe çırpınış, bir de korku var.

İki çift sözle, iki güzel yerle kandırıldı insanlık,

Neye baksan her yerde hayal kırıklığı, bir enkaz

Ne Ümit bıraktılar ne yaşanması gereken bir hayat,

Geriye kalan sadece koskoca bir boşluk var.

Şiirin ana fikri, insanlığın içine düştüğü umutsuzluk, karanlık ve hayal kırıklıkları arasında bir ışık ve çıkış yolu arayışıdır.